Εκλογές ΕΣΠΗΤ 7-10 Απριλίου 2022: Θέσεις και προτάσεις των ΕΡΓΑΤΩΝ ΤΥΠΟΥ

 

Εκλογές ΕΣΠΗΤ 7-10 Απριλίου 2022

Θέσεις και προτάσεις των ΕΡΓΑΤΩΝ ΤΥΠΟΥ

 

►  Για την κατάσταση στον χώρο του Τύπου και των ΜΜΕ

 

Όπως όλοι γνωρίζουμε και το βιώνουμε καθημερινά, η κατάσταση (εργασιακή και όχι μόνο) στον κλάδο μας δεν έχει βελτιωθεί καθόλου από την περίοδο των μνημονίων – και από ορισμένες απόψεις έχει χειροτερέψει κιόλας. Ανεργία-υποαπασχόληση, μισθοί-αμοιβές πείνας, συστηματική παραβίαση και αυτών ακόμα των πετσοκομμένων «νόμιμων» εργασιακών δικαιωμάτων, ωράρια-λάστιχο ανάλογα με τα γούστα των εργοδοτών, δουλειά που δεν αμείβεται, ανεμπόδιστη εξάπλωση των

«μαύρων» και «γκρίζων» εργασιακών σχέσεων, οι συλλογικές συμβάσεις ανύπαρκτες. Ακόμη χειρότερα, οι συνθήκες της επιδημίας και ιδίως η τηλεργασία (και ο εξαναγκασμός σε μαύρη εργασία παρά τις «αναστολές») άνοιξαν την όρεξη των εργοδοτών για ακόμα πιο εφιαλτικά εργασιακά «μοντέλα».

Τα τελευταία 10-12 χρόνια έχει διαμορφωθεί μια νέα «τάξη» νέων εργαζομένων οι οποίοι εργάζονται και αμείβονται υπό το καθεστώς των μνημονίων και της κρίσης. Η συμμετοχή τους στα σωματεία είναι ανύπαρκτη, μια και τα σωματεία δεν έχουν κάνει καμιά προσπάθεια να τους προσεγγίσουν. Εργαζόμενοι των 500 ευρώ, χωρίς δικαιώματα και με τον φόβο της απόλυσης, δεν υποστηρίζονται από κανέναν συνδικαλιστικό φορέα.

Εμείς οι Εργάτες Τύπου λέμε:

–       Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να αλλάξει χωρίς ισχυρά, διεκδικητικά, ανεξάρτητα από κράτος και εργοδότες σωματεία. Μόνο το ενιαίο Συνδικάτο Τύπου, για όλους τους εργαζόμενους του Τύπου και των ΜΜΕ, όλων των ειδικοτήτων, μπορεί να δημιουργήσει μια νέα δυναμική και δύναμη διεκδίκησης στον χώρο μας.

–    Όχι στην τηλεργασία! Είναι ο θάνατος της συλλογικότητας και της ταξικής συνείδησης, ανοίγει τον δρόμο για μετατροπή μας σε «ανεξάρτητους συνεργάτες», καταστρέφει κάθε διάκριση εργασιακού και προσωπικού χρόνου, και είναι λάθος και από δημοσιογραφική-επαγγελματική σκοπιά.

–      Όχι στη «μαύρη» και «ελαστική» εργασία, την ετεροαπασχόληση ή την απασχόληση σε πολλαπλά καθήκοντα λόγω έλλειψης του αναγκαίου προσωπικού. Απαιτούμε σταθερά και ανθρώπινα ωράρια, μισθούς για να ζούμε από αυτούς και όχι χαρτζιλίκια. Να επαναφέρουμε τις συλλογικές συμβάσεις στο κέντρο των διεκδικήσεών μας.

 

►  Για τον νόμο Χατζηδάκη

 

Ο νόμος Χατζηδάκη, που ψηφίστηκε μέσα στην πανδημία (Ιούνιος 2021), δεν είναι απλώς ένας ακόμη αντεργατικός νόμος μιας ακραία αντεργατικής-νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης. Είναι μια συνολική αντιμεταρρύθμιση εις βάρος του κόσμου της εργασίας αλλά και εις βάρος της δημοκρατίας. Με τον νόμο αυτό, μεταξύ άλλων: α) απαξιώνονται περαιτέρω οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας, β) άνοιξε ο δρόμος για να καταργηθεί το 5ήμερο-8ωρο και να μετατραπεί το ωράριο εργασίας σε ζήτημα ατομικής διαπραγμάτευσης (στην οποία όλοι ξέρουμε ποιος είναι το ισχυρό μέρος), γ)

τέθηκαν νέοι απαράδεκτοι περιορισμοί στο δικαίωμα της απεργίας (ηλεκτρονική ψηφοφορία, προσωπικό ασφαλείας, υποχρεωτική διαμεσολάβηση, απαγόρευση περιφρούρησης της απεργίας κ.ά.) και, το χειρότερο, δ) ξαναγυρίζουμε στο μετεμφυλιακό καθεστώς της άμεσης επέμβασης του κράτους στα σωματεία των εργαζομένων. Το τελευταίο υλοποιείται κυρίως μέσω των υποχρεωτικών ηλεκτρονικών διαδικασιών και ψηφοφοριών, που ολοφάνερα αποσκοπούν στο να στερήσουν τα σωματεία από τον σημαντικότερο πόρο τους, που είναι η ζωντανή και ενεργητική συμμετοχή των μελών τους. Υλοποιείται, όμως, εξίσου και με τον θεσμοποιημένο ηλεκτρονικό χαφιεδισμό, αφού το κράτος θα μπορεί πλέον να έχει άμεση πρόσβαση στα –ψηφιοποιημένα– μητρώα μελών, πρακτικά ΔΣ, ταμειακά δεδομένα κ.λπ.

Εμείς οι Εργάτες Τύπου λέμε:

–   Καμιά ανοχή, καμιά υποταγή στη νεοφιλελεύθερη εργασιακή αντιμεταρρύθμιση. Να ακυρωθεί στην πράξη/να καταργηθεί ο νόμος Χατζηδάκη. Επείγει η πλατύτερη δυνατή ενότητα του κόσμου της εργασίας και όλων των εργατικών σωματείων για να ξηλώσουμε αυτόν τον νόμο.

–    Οργανωμένη και συντονισμένη απειθαρχία στον νόμο. Καμιά υλοποίηση των διατάξεων του νόμου που αφορούν ηλεκτρονικές ψηφοφορίες και παράδοση στο κράτος ψηφιοποιημένων στοιχείων των σωματείων. Το ρίσκο για τα σωματεία από την απειθαρχία είναι σαφώς μικρότερο από τη σίγουρη αυτοκατάργησή τους ως συμμετοχικών και διεκδικητικών οργανώσεων των εργαζομένων.

 

►  Για τις έμφυλες ανισότητες στον χώρο εργασίας

 

Με την έμπνευση που μας δίνει η άνοδος του παγκόσμιου φεμινιστικού κινήματος και την ορατότητα του ελληνικού #metoo, είναι καιρός να μιλήσουμε για τις έμφυλες ανισότητες στους χώρους εργασίας.

Ο νόμος Χατζηδάκη χρησιμοποίησε προσχηματικά και βαθιά υποκριτικά την κύρωση της Σύμβασης 190 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας για την εξάλειψη της βίας και παρενόχλησης στους χώρους δουλειάς, ως ένδειξη «ευαισθησίας» στα έμφυλα προβλήματα. Υλοποιείται με την έκδοση υπουργικών αποφάσεων που αναθέτουν τα ζητήματα της παρενόχλησης και της βίας στην εργοδοσία και την πολιτική μάρκετινγκ των ιδιωτικών εταιρειών και στον νέο θεσμό του «Συμβούλου Ακεραιότητας» στο δημόσιο.

Για εμάς το παράδειγμα είναι το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ). Που διαχειρίστηκε με σεβασμό και διαφάνεια έναν τεράστιο όγκο καταγγελιών. Τα σωματεία μας θα πρέπει να είναι εκείνος ο ακέραιος, ασφαλής χώρος να διαχειριστεί έμφυλες καταγγελίες και ανισότητες. Παράλληλα, θα πρέπει να ασχοληθούμε και με τη γυναικεία υποστελέχωση στις συνδικαλιστικές οργανώσεις, που επιτείνει το πρόβλημα.

–  Να βάλουμε στις διεκδικήσεις μας τις μισθολογικές/ιεραρχικές ανισότητες και τις παροχές κοινωνικής φροντίδας ώστε να διευκολύνεται η συμμετοχή των γυναικών σε κάθε συλλογική και εργασιακή διαδικασία.

–    Η ανεργία, η επισφάλεια, η μαύρη εργασία, η ζωή-λάστιχο κτυπά κυρίως το γυναικείο εργατικό δυναμικό.

–   Το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για την Ίση Μεταχείριση κατατάσσει την Ελλάδα στις χειρότερες θέσεις και αυτό πρέπει να το αλλάξουμε.

 

►  Για την εσωτερική ζωή της ΕΣΠΗΤ και τον πολιτισμό

 

Εμείς οι Εργάτες Τύπου, όλο το διάστημα που συμμετείχαμε στο ΔΣ της ΕΣΠΗΤ καταθέταμε προτάσεις και πιέζαμε ώστε η ΕΣΠΗΤ να αρχίσει να δραστηριοποιείται και στον χώρο του πολιτισμού. Ως προνομιακό πεδίο θεωρήσαμε τον χώρο του βιβλίου, καθώς μεταξύ των μελών μας συγκαταλέγεται πληθώρα συγγραφέων με έργο που απλώνεται από το δοκίμιο και την έρευνα ως το μυθιστόρημα και την ποίηση.

Η μεγάλη ευκαιρία χάθηκε την εποχή που η Αθήνα έγινε Παγκόσμια Πρωτεύουσα του Βιβλίου· μετά από δική μας πίεση και προτάσεις έγινε μια απόπειρα, χωρίς όμως να δοθεί η αναγκαία προσοχή ώστε να συμμετέχουμε. Το «έργο» επαναλήφθηκε πολλές φορές, με προτάσεις για τις οποίες ακούγαμε επαίνους, αλλά όταν πηγαίναμε στο «διά ταύτα» δεν γινόταν τίποτα…

Το ίδιο συνέβη και με τις προτάσεις μας για εκδηλώσεις (π.χ. συναυλίες-θεατρικές παραστάσεις) που όχι μόνο θα συνέβαλαν στην επαφή μεταξύ των μελών μας αλλά θα μπορούσαν να αποτελέσουν και μια πηγή εσόδων για το σωματείο μας.

Παράλληλα προτείναμε να καθιερωθεί μέρα συνάντησης των μελών μας, σε μηνιαία βάση, σε κάποιον συγκεκριμένο χώρο, ώστε να ξέρει κανείς ότι όποτε πηγαίνει θα μπορεί εκεί να συναντά συναδέλφους.

Δυστυχώς, πλην της συνεργασίας με το Πάντειο και της οικονομικής στήριξης κάποιων έργων συναδέλφων (βιβλίων-ντοκιμαντέρ) δεν έγινε τίποτε άλλο στον χώρο του πολιτισμού.

Στη δύσκολη εποχή που περνάμε μας χρειάζονται και το ψωμί –που η τιμή του έχει φτάσει στον ουρανό– και τα τριαντάφυλλα. Η ΕΣΠΗΤ πρέπει επιτέλους να αναδείξει και ένα πρόσωπο πολιτισμού:

–  Με προβολή των καλλιτεχνικών έργων συναδέλφων

–  Με τη διοργάνωση εκδηλώσεων και τη συμμετοχή σε εκθέσεις βιβλίου

–  Με συζητήσεις και ημερίδες

–   Με τη συμφωνία για παρακολούθηση θεατρικών έργων και μουσικών συναυλιών, επισκέψεων σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους σε μηνιαία βάση:

►  Οι Εργάτες Τύπου προτείνουν καθιέρωση της «Μέρας της ΕΣΠΗΤ»

Π.χ., κάθε τελευταία Κυριακή του μήνα διοργάνωση μιας ομαδικής συμμετοχής σε ξενάγηση, κινηματογραφική προβολή, θεατρική παράσταση, μουσική εκδήλωση κ.λπ. Αυτό θα βοηθούσε και στην αλληλογνωριμία, αλλά θα βοηθούσε και να απολαύσουμε δράσεις πολιτισμού με πιο οικονομικό τρόπο.

 

►  Για τον πόλεμο και την επίπτωσή του στον χώρο μας

 

Καταγγέλλοντας το ιμπεριαλιστικό παίγνιο ανακατανομής κλίμακος της γεωπολιτικής και οικονομικής ισχύος στον πλανήτη, που βυθίζει στο πένθος και την απελπισία της προσφυγιάς τους λαούς, εμείς οι Εργάτες Τύπου λέμε όχι στον πόλεμο, κυρίως τώρα, που ο κυρίαρχος συστημικός λόγος, ερεθισμένος από το αίμα του ουκρανικού λαού και έμπλεος αδρεναλίνης, αξιώνει δηλώσεις νομιμοφροσύνης στον φύσει εγκληματικό ευρωατλαντισμό. Και καταγγέλλουμε την αθλιότητα της ελληνικής Δεξιάς, που ως μη

όφειλε πρωτοστάτησε στις αποστολές όπλων στην Ουκρανία, δηλώντας την προτίμησή της για τους θανάτους Ρώσων από τις διασώσεις Ουκρανών, την ώρα που το ΝΑΤΟ φέρεται αποφασισμένο να καταπνίξει μέχρι του τελευταίου Ουκρανού τις αξιώσεις ισχύος της ρωσικής ολιγαρχίας και οι Τούρκοι ιέρακες προεξάρχουν στην κονίστρα των «διπλωματικών λύσεων», χωνεύοντας μακάρια σε αμερικανονατοϊκή θέα τη Βόρεια Κύπρο εδώ και μισό αιώνα.

Αισθανόμαστε βαθιά   ντροπή   για   πολλές   από   τις   έντυπες   και   ηλεκτρονικές

«υπογραφές» του κλάδου, που έχουν αναλάβει –υποτίθεται στο όνομα της ειρήνης και της δημοκρατίας– το φιλονατοϊκό «μασάζ» της κοινής γνώμης, προκειμένου να δεχτεί ακόμα μια φορά ως αναπότρεπτη την κοινωνική δυστυχία, την αρχόμενη επισιτιστική κρίση κι ίσως τον γενικευμένο πόλεμο αύριο, ενόσω οι εγχώριοι και διεθνείς ολιγάρχες του πλούτου κερδοσκοπούν ασύδοτα.

Αισθανόμαστε βαθιά   προσβεβλημένοι   όταν   ο   κριτικός   έλεγχος   υφίσταται   το

«πουτινόμετρο» των προθέσεών του, που το κρατούν λογής αστέρες του εγχώριου πνευματικού «σελεμπριταριού», εμπνευσμένοι από τον μακαρθικό μανιχαϊσμό της ευρωπαϊκής πολιτικής ηγεσίας, λογοκρίνοντας την ενημέρωση, την κίνηση των ιδεών, τις παρακαταθήκες της τέχνης.

Μαζί με τη μυρωδιά του αίματος στις ημέρες μας αναδύεται εντονότερη η παραλυτική μπόχα της μισαλλοδοξίας, του ρατσισμού και του πολιτικού κρετινισμού. Το αυγό του φιδιού σπάει ακόμα μια φορά μπροστά στα μάτια μας.

–    Εμείς οι Εργάτες Τύπου απευθύνουμε θερμό αγωνιστικό χαιρετισμό σε κάθε ελεύθερο κι ανυπότακτο πνεύμα στον κλάδο, που αρνείται να σκέφτεται τη συμμετοχή καθεμιάς ή καθενός μας στην παραγωγή του δημοσιογραφικού προϊόντος ως μέρος της βαθιάς και γενικευμένης κρίσης.

–   Για εμάς τους Εργάτες Τύπου είναι αδιανόητο πλέον η συνδικαλιστική δράση να εξαντλείται σ’ έναν κακέκτυπο συντεχνιακό αυτισμό, που δε βλέπει πέρα από τη μύτη του, ενόσω καθαυτό το αντικείμενο της δουλειάς μας εξευτελίζεται σε βαθμό αποφοράς.

 

ergatestypou@gmail.com     ergatestypou.blogspot.com fb: Εργάτες Τύπου

 

 

Controlling the Message: Challenges for independent reporting in Greece

 Leipzig, 28/03/2022 – Today, the Media Freedom Rapid Response (MFRR) publishes the report “Controlling the Message: Challenges for independent reporting in Greece”, which details the findings and recommendations of its online fact-finding mission to Greece. The mission, involving interviews with more than thirty local stakeholders, was implemented by the MFRR together with Reporters Without Borders in December 2021. The partner organisations conclude that challenges to the independence of the media and the safety of journalists are systemic in the country. While the problems are not unique, their intensity is highly problematic and sets it apart from most other EU Member States.

Download the report here

The result of this crisis is that news that is inconvenient or unflattering for the government, which includes reporting on serious human rights violations, does not get reported in many outlets. This creates a significant obstacle for the public’s access to information and, subsequently, their informed participation in the democratic process. 

 

Understanding the political polarisation and fragmentation of the media landscape requires taking the long view. The current situation has been shaped by more than a decade of severe financial and political crisis which has harmed the way journalism is understood. At the same time, there has been a deterioration of press freedom since Nea Dimokratia’s electoral victory in 2019, who are “obsessed with controlling the message” and minimising critical and dissenting voices, as we heard again and again during the fact-finding mission.

 

The murder of crime reporter Giorgos Karaivaz represents a low point for media freedom in Greece and drew international attention to the significant problems with journalists’ safety. The investigation progress appears slow and lacks basic transparency, which has had a chilling effect and leads to mistrust about the authorities’ ability or willingness to protect the journalistic community.

 

Migration policy, human rights violations committed in its implementation including pushbacks, and the humanitarian crisis that the refugee stream has created are highly sensitive topics for the government. Reporting on the issue is increasingly difficult, as journalists face obstructions including arbitrary arrest and detention, restriction of access to migration hotspots, surveillance, and harassment.

 

Reporting on protest is another particularly problematic area of journalistic practice in Greece. Journalists face aggression and harassment from law enforcement and from protesters. Overall, there is a lack of political will to ensure that journalists can safely report from demonstrations, which translates to a lack of adequate protection at the operational level.

 

Legal threats are also a significant problem for media freedom in Greece, including criminal prosecutions as well as Strategic Lawsuits Against Public Participation (SLAPPs). Such threats can lead to self-censorship.

 

In light of these findings, the MFRR has issued a series of recommendations to the Greek authorities and to the European community, including the institutions of the European Union and the other EU Member States.

This report was coordinated by the Media Freedom Rapid Response (MFRR). MFRR tracks, monitors and reacts to violations of press and media freedom in EU Member States and Candidate Countries. This project provides legal and practical support, public advocacy and information to protect journalists and media workers. The MFRR is organised by an alliance led by the European Centre for Press and Media Freedom (ECPMF) including ARTICLE 19, the European Federation of Journalists (EFJ), Free Press Unlimited (FPU), the Institute for Applied Informatics at the University of Leipzig (InfAI), International Press Institute (IPI) and CCI/Osservatorio Balcani e Caucaso Transeuropa (OBCT). The project commenced in 2020 and is funded by the European Commission.

"Μέρα της ΕΣΠΗΤ": Μια διαφορετική πρόταση από τους Εργάτες Τύπου

 

Πολιτισμός, σχέσεις μελών και ΕΣΠΗΤ: άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε

Οι Εργάτες Τύπου προτείνουν καθιέρωση της «Μέρας της ΕΣΠΗΤ»

 

Όλο το διάστημα που συμμετείχαμε στο ΔΣ της ΕΣΠΗΤ καταθέταμε προτάσεις και πιέζαμε ώστε η ΕΣΠΗΤ να αρχίσει να δραστηριοποιείται και στον χώρο του Πολιτισμού. Ως προνομιακό πεδίο θεωρήσαμε τον χώρο του βιβλίου καθώς μεταξύ των μελών μας συγκαταλέγεται πληθώρα συγγραφέων με έργο που απλώνεται από το δοκίμιο και την έρευνα ως το μυθιστόρημα και την ποίηση.

Η μεγάλη ευκαιρία χάθηκε την εποχή όπου η Αθήνα έγινε Παγκόσμια Πρωτεύουσα του Βιβλίου και μετά από δική μας πίεση και προτάσεις έγινε μια απόπειρα, χωρίς όμως να δοθεί η αναγκαία προσοχή ώστε να συμμετέχουμε. Το «έργο» επαναλήφθηκε πολλές φορές, με προτάσεις για τις οποίες ακούγαμε επαίνους, αλλά όταν πηγαίναμε στο «δια ταύτα» δεν γινόταν τίποτα…

Το ίδιο συνέβη και με τις προτάσεις μας για εκδηλώσεις (πχ συναυλίες -θεατρικές παραστάσεις) που όχι μόνο θα συνέβαλαν στην επαφή των μελών μας   μπορούσαν να αποτελέσουν και μια πηγή εσόδων για το Σωματείο μας.

Παράλληλα προτείναμε να καθιερωθεί μέρα συνάντησης των μελών μας σε μηνιαία βάση σε κάποιον συγκεκριμένο χώρο, όπου να ξέρει κανείς ότι όποτε πηγαίνει θα μπορούσε εκεί αν συναντά συναδέλφους.

Δυστυχώς, πλην της εξαίρεσης της συνεργασίας με το Πάντειο και της οικονομικής στήριξης κάποιων έργων συναδέλφων (βιβλίων -ντοκιμαντέρ) δεν έγινε τίποτε άλλο στον χώρο του Πολιτισμού.

Στη δύσκολη εποχή που περνάμε μας χρειάζονται και το ψωμί -που η τιμή του έχει φτάσει στον ουρανό- και τα τριαντάφυλλα.

Η ΕΣΠΗΤ πρέπει επιτέλους να αναδείξει κι ένα πρόσωπο Πολιτισμού:

-Με προβολή των καλλιτεχνικών έργων συναδέλφων

-Με τη διοργάνωση εκδηλώσεων και τη συμμετοχή σε εκθέσεις βιβλίου

-Με συζητήσεις και ημερίδες

-Με την συμφωνία για παρακολούθηση θεατρικών έργων και μουσικών συναυλιών, επισκέψεων σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους  σε μηνιαία βάση:

Προτείνουμε να καθιερωθεί «Η μέρα της ΕΣΠΗΤ»: Π.χ. κάθε τελευταία Κυριακή του μήνα η διοργάνωση μιας ομαδικής συμμετοχής σε ξενάγηση, κινηματογραφική προβολή, θεατρική παράσταση, μουσική εκδήλωση κλπ Αυτό θα βοηθούσε και στην αλληλογνωριμία αλλά και στο να απολαύσουμε δράσεις πολιτισμού με πιο οικονομικό τρόπο.

 

Τροπολογία φίμωσης του έντυπου Τύπου

Άρθρο του Νίκου Ταυρή, υποψήφιου με τους "Εργάτες Τύπου" στην εφημερίδα "Δρόμος της Αριστεράς" (26/3/2022)

Τροπολογία φίμωσης του έντυπου Τύπου 

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, μεταξύ άλλων, επιστρατεύει ρυθμίσεις και νόμους που φιμώνουν τις ενοχλητικές, για αυτήν, φωνές. Ανάμεσα τους και η αιφνιδιαστική τροπολογία για τις εφημερίδες που κατάθεσε και ψήφισε τη Δευτέρα 21 Μαρτίου και μέσω αυτής η κυβέρνηση αλλάζει το νόμο περί Τύπου μόνο για τις εφημερίδες, εξαιρώντας δηλαδή το διαδίκτυο και τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα (γιατί άραγε;).

Στη ρύθμιση που ψηφίστηκε προβλέπεται ότι σε περίπτωση που επιδικαστεί αποζημίωση για ηθική βλάβη,
εφόσον το ποσό δεν καλύπτεται από την εταιρεία που κατέχει την εφημερίδα, θα επιβαρύνει τον μέτοχο που διαθέτει τουλάχιστον το 50% των μετοχών. Δηλαδή θα επιβαρύνονται πλέον και φυσικά πρόσωπα. Επιπλέον, ψηφίστηκε πως η εφημερίδα που δεν έχει διευθυντή και διευθυντή σύνταξης που να είναι μέλη των επαγγελματικών σωματείων, θα πληρώνει πρόστιμο 10.000 ευρώ, το οποίο θα επιβάλει το ΕΣΡ – που δεν έχει καμία τέτοια αρμοδιότητα, αυτή τη στιγμή, αφού αφορά μόνο ραδιοτηλεοπτικά μέσα. Η είσπραξη των προστίμων θα γίνεται με απευθείας παρακράτηση από το πρακτορείο διανομής Τύπου – δημοκρατικά πάντα από ό,τι φαίνεται.

Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση συνεχίζει ακάθεκτη να παραδίδει μαθήματα αυταρχισμού και επιχειρεί με «νομικές μαϊμουδιές» να χειραγωγήσει και να ελέγξει τον έντυπο Τύπο. Στον έντυπο Τύπο φαίνεται να εκτιμά ότι υπάρχουν διάφορες ενοχλητικές, για αυτήν, φωνές ή/και να ετοιμάζονται και κάποιες καινούριες –μπορεί εξίσου ενοχλητικές– ενώ παράλληλα θα ήθελε να έχει τον έλεγχο όλου του μιντιακού τοπίου – πέραν του ραδιοτηλεοπτικου που φαίνεται να κυριαρχεί μέσα από τα διάφορα δωράκια που έχει δώσει κατά καιρούς αλλά και μπορεί να έχει τάξει για το μέλλον. Ένας έλεγχος που της φαίνεται απαραίτητος αφού έρχονται εκλογές, αργά ή γρήγορα, και η κυβερνητική φθορά πρέπει, με κάποιους τρόπους, να μακιγιαριστεί. Αλλά και επειδή ζούμε σε εποχή συνεχούς έκτακτης ανάγκης όπου συνολικά οι ελίτ, εγχώριες και διεθνείς. επιθυμούν απόλυτες ευθυγραμμίσεις με τις πολιτικές που προωθούν – της πανδημίας, της κλιματικής κρίσης, του πολέμου κ.ο.κ.

Σε κάθε περίπτωση τέτοιες τροπολογίες και νομοθετικές ρυθμίσεις αποτελούν ακόμα μία πληγή στα σώματα της Δημοκρατίας και της Ελευθεροτυπίας και πρόκειται για αντισυνταγματικά μέτρα αφού η ελευθερία του Τύπου είναι ένα από τα βασικά ατομικά δικαιώματα αλλά ταυτόχρονα και παράλληλα είναι μία προϋπόθεση λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος. Τουλάχιστον για αυτούς που πιστεύουν σε αυτό και θεωρούν ότι οι κοινωνίες μόνο έχω να κερδίσουν από την πιο πλατιά εφαρμογή της Δημοκρατίας σε όλα τα επίπεδα.

 

Η Λόλα, η Έλλη και η ΕΣΠΗΤ

 

-Λόλα μήπως είδες πουθενά την ΕΣΠΗΤ;

-Πού να τη δω Έλλη;

-Εκεί που δουλεύεις!

-Εκεί που με δουλεύουν θες να πεις!

-Και τον Μίμη τον απέλυσαν. Και η Άννα δουλεύει χωρίς να πληρώνεται τις υπερωρίες

-Και το έλεγαν αυτοί να κάνουμε Συνδικάτο Τύπου, αλλά ποιος να τους ακούσει…

-Και εσύ και η Άννα και ο Μίμης και …εγώ! Και ο Λάμπρος, ο Στρατής, η Αγλαΐα, ο Βαγγέλης, ο Σγουρός, η Βασδέκη, η Ευτυχία. Όλοι μαζί. Για να δουλεύουμε σε ανθρώπινες συνθήκες. Να παίρνουμε τις αμοιβές που μας αξίζουν. Να έχουμε δικαιώματα και όχι μόνο υποχρεώσεις.

-Και να πάρει πίσω τον νόμο του ο αχώνευτος που έχει το ίδιο επίθετο με τον αγαπημένο μας συνθέτη.

-Και να μπορούμε να γράφουμε την αλήθεια κι όχι ό,τι αρέσει στα αφεντικά και στη Κυβέρνηση!

-Και να μη μας θεωρούν κατώτερες από τους άντρες!

-Και θα χτίσουμε ένα νέο σωματείο που να τα χωρά τα μέλη όλα.

-Κι έτσι θα λέμε πια… Λα, λα, λα, λα Λόλα. Λα, λα, λα, όλα!

Νεοσκλάβοι

 

Κείμενο της υποψήφιας με τους "Εργάτες Τύπου" Λόλας Σκλατσά, από την εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς (23/3/2022)

Νεοσκλάβοι

Είναι αυτή η γενιά των νέων, 25-30 χρόνων, που έκαναν την προσπάθειά τους, τελείωσαν το πανεπιστήμιο, πήραν και ένα-δυο μεταπτυχιακά και βγήκαν στην αγορά εργασίας. Βγήκαν να αναζητήσουν δουλειά, να διεκδικήσουν τη ζωή τους, να αποδείξουν πως έχουν ικανότητες, γνώσεις και τσαγανό.

Αυτή τη γενιά που ξεκίνησε τον αγώνα της μετά το 2010, ανυποψίαστη για ό,τι συνέβαινε γύρω της, δεν την προετοίμασε κανείς για όσα θα αντιμετώπιζε, μια και οι γονείς ευελπιστούσαν σε καλύτερες μέρες και οι κυβερνήσεις ήταν απασχολημένες με τη διαφθορά τους.

Σωτήριον έτος 2022 και η κατάσταση διαμορφώνεται ως εξής: Επιστήμονες (και μη) ψάχνουν απεγνωσμένα δουλειά, αφού κανένας εργασιακός κλάδος δεν έχει παραμείνει αλώβητος – κρίση, πανδημία, πόλεμοι…

Ο πρώτος και τυχαίος εργοδότης που θα προσλάβει το νέο εργαζόμενο θέτει εξαρχής τις συντεταγμένες του. Εάν θέλεις να εργαστείς με αυτούς τους όρους, καλώς. Εάν όχι, υπάρχουν χιλιάδες άνεργοι που ψάχνουν…

• Το ωράριο είναι οκτάωρο, αλλά εάν χρειαστεί να μείνεις παραπάνω, θα μείνεις. Όλοι μένουν… πρέπει να στηρίξεις την εταιρεία για να σε στηρίξει κι εκείνη με τη σειρά της.
• Εμείς εδώ δεν πληρώνουμε υπερωρίες… καταλαβαίνεις… δεν βγαίνουμε…
• Ο μισθός σου θα είναι 560 ευρώ καθαρά, προς το παρόν… Μετά, βλέπουμε… εάν είσαι συνεπής και εργατικός, όλο και κάτι θα γίνει…
• Συνδικαλισμοί και τέτοια δεν μας αρέσουν και καλύτερα να τα αποφύγεις.

Εμπειρία προηγούμενη δεν έχει και έκανε μεγάλο κόπο να βρει αυτή τη δουλειά. 560 καθαρά και πάλι καλά… Πηγαίνει το πρωί στο γραφείο, στο μαγαζί, στο εργοστάσιο, δεν μιλάει σε κανέναν, δουλεύει το εννιάωρο ή το δεκάωρό του και ούτε διάλειμμα δεν κάνει – άλλωστε ο όγκος της δουλειάς δεν το επιτρέπει.

Η θλιβερή πορεία του έχει ξεκινήσει και δεν έχει θυμό, ούτε απογοήτευση. Δεν μπορεί να ζήσει με 560 ευρώ, αλλά μπορεί να απολυθεί εάν διαμαρτυρηθεί…

Εσείς τι τύπος είστε;

 

Το ν/σ "Για την εξάλειψη της βίας και παρενόχλησης στον χώρο της εργασίας"

 Με την έμπνευση που μας δίνει η άνοδος του Παγκόσμιου Φεμινιστικού Κινήματος και την ορατότητα του ελληνικού #metoo, είναι καιρός να μιλήσουμε για τις έμφυλες ανισότητες στους χώρους εργασίας.

Η κυβέρνηση προβάλλει την κύρωση της Σύμβασης 190 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας για την εξάλειψη της βίας και παρενόχλησης στον χώρο της εργασίας και η ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2019/1158 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ής Ιουνίου 2019 «για την ισορροπία μεταξύ της επαγγελματικής και της ιδιωτικής ζωής για τους γονείς και τους φροντιστές» επιχειρώντας να πείσει τον κόσμο της δουλειάς ότι δείχνει ευαισθησία για τα έμφυλα προβλήματα και την ανισότητα στους χώρους δουλειάς.

Η αλήθεια είναι ότι η υποκρισία και η ευελιξία κυριαρχούν στα πρώτα 53 άρθρα του ν/σ Χατζηδάκη. Κατ΄ αρχάς η προθεσμία που το ελληνικό κράτος γινόταν σύσταση να κυρώσει τη Σύμβαση 190 είχε παρέλθει αρκετούς μήνες πριν. Άλλες χώρες την είχαν κυρώσει πολύ νωρίτερα.  

Δεύτερον, στα χρήσιμα άρθρα της Διεθνούς Σύμβασης 190, οι πρακτικές που προτείνονται βασίζονται, προϋποθέτουν και προβλέπουν την ύπαρξη μιας σειράς θεσμών και κατοχυρωμένων συλλογικών κατακτήσεων του εργατικού κινήματος, όπως η συνδικαλιστική ελευθερία και η πραγματική αναγνώριση του δικαιώματος συλλογικής διαπραγμάτευσης, συλλογικές συμβάσεις, εθνικές πολιτικές όπως αυτές που αφορούν την ασφάλεια και την υγεία στην εργασία, την ισότητα και τη μη-διάκριση και την μετανάστευση, καθοδήγηση, πόρους, κατάρτιση και άλλα εργαλεία, επιθεωρητές και γιατρούς εργασίας, προστασία των εργαζομένων από ψυχοκοινωνικούς κινδύνους τα οποία, το ν/σ Χατζηδάκη καταργεί, απενεργοποιεί και περιορίζει δραματικά, στο υπόλοιπο νομοθέτημα που ακολουθεί. Ακριβώς αυτό το ν/σ είναι που μετά τα πρώτα 53 άρθρα επιχειρεί να νομοθετήσει για τη σωματική και ψυχική εξουθένωση των εργαζομένων, με το 10ωρο, με τις ατομικές αντί για συλλογικές διαπραγματεύσεις, για την αποδυνάμωση και χειραγώγηση των συνδικάτων. 

Η διαρκής λιτότητα και η μεταφορά πόρων μόνο στο μεγάλο κεφάλαιο και τους πολεμικούς εξοπλισμούς δεν αφήνει χρήμα και περιθώρια για κοινωνικές, δημόσιες και δωρεάν δομές, ικανές να αποφορτίσουν τις γυναίκες από τα βάρη της ανθρώπινης φροντίδας και της κοινωνικής αναπαραγωγής, που συνειδητά το σύστημα τους φορτώνει, μετατρέποντάς τες σε πολίτες της «βοηθητικής» κατηγορίας, προφανώς όχι ισότιμες με τους υπόλοιπους που κάνουν τις «κύριες» εργασίες.

Όσο για την πολυπόθητη ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και ιδιωτικής ζωής για τους γονείς και τους φροντιστές και την πολυδιαφημισμένη άδεια πατρότητας, η ίδια η ευρωπαϊκή οδηγία 2019/1158 προβλέπει πολλή ευελιξία, τηλε-εργασία και γενικά, όλοι οι παράγοντες υπόκεινται σε ρυθμίσεις «ευέλικτες»: η εργασία, η άδεια, το ωράριο, ο χώρος εργασίας, τα πάντα!

Επιπλέον, σε όσα σημεία παρέχεται δυνατότητα συγκεκριμενοποίησης διατάξεων από τα Κράτη-Μέλη, η Ελλάδα έχει επιλέξει τις χειρότερες εκδοχές.

Ράνια Παπαγεωργίου

Η παραπληροφόρηση δεν καταπολεμάται με τη λογοκρισία

 

Κάλλιο αργά, παρά ποτέ! Μεταξύ όσων πιέσαμε για να υπάρξει αντίδραση στη λογοκρισία και οι "Εργάτες Τύπου". Το θέμα είναι να μη μείνουμε μόνο στα λόγια.

Δεν είναι μόνο το θέμα της λογοκρισίας αλλά και το γεγονός ότι πολλοί συνάδελφοι χάνουν τη δουλειά τους...

Εργάτες Τύπου

Η ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ, της Ένωσης Ανταποκριτών Ξένου Τύπου στην Ελλάδα και της ΕΣΠΗΤ:

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η 

Τα Διοικητικά Συμβούλια της ΕΣΗΕΑ, της Ένωσης Ανταποκριτών Ξένου Τύπου στην Ελλάδα και της ΕΣΠΗΤ εκφράζουν έντονο προβληματισμό για την απαγόρευση ΜΜΕ στην Ευρώπη, όπως έγινε με την πρόσφατη πρωτοφανή απόφαση της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τον αποκλεισμό των δικτύων RT και Sputnik. Συντασσόμαστε με την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων και διατρανώνουμε την πεποίθηση των δημοσιογράφων σε όλο τον κόσμο όπως συμπυκνώνεται στη δήλωση του Γενικού Γραμματέα της EFJ Ricardo Gutiérrez: «Η πρόκληση για τις δημοκρατίες είναι να καταπολεμήσουν την παραπληροφόρηση διατηρώντας παράλληλα την ελευθερία της έκφρασης». Ακολουθεί ολόκληρη η ανακοίνωση της EFJ, την οποία προσυπογράφουν οι Ενώσεις μας. 

«ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ  

Η παραπληροφόρηση δεν καταπολεμάται με τη λογοκρισία

 Η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν ανακοίνωσε την Κυριακή ότι το τηλεοπτικό δίκτυο RT (παλαιότερα γνωστό ως Russia Today), το οποίο υποστηρίζεται από το Κρεμλίνο, και το πρακτορείο ειδήσεων Sputnik, θα απαγορευθούν στην Ε.Ε. Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων (EFJ) φοβάται τις επιπτώσεις αυτής της κατακόρυφης αύξησης της λογοκρισίας για την ελευθερία της έκφρασης στην Ευρώπη.

«Θα απαγορεύσουμε τη μηχανή των μέσων ενημέρωσης του Κρεμλίνου στην Ε.Ε. Τα κρατικά Russia Today και Sputnik και οι θυγατρικές τους δεν θα μπορούν πλέον να διαδίδουν τα ψέματά τους για να δικαιολογήσουν τον πόλεμο του Πούτιν», δήλωσε η Ursula von der Leyen. «Αναπτύσσουμε εργαλεία για να απαγορεύσουμε την τοξική και επιβλαβή παραπληροφόρησή τους στην Ευρώπη», πρόσθεσε, χωρίς να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες.

Αφού τα κράτη μέλη της Ε.Ε. έδωσαν το πράσινο φως στην πρόταση της Επιτροπής την Τρίτη, η κύρωση δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ε.Ε., δίνοντας ουσιαστικά την εξουσία στις εθνικές ρυθμιστικές αρχές των μέσων ενημέρωσης να μπλοκάρουν το RT και το Sputnik. Η κύρωση ισχύει για τη μετάδοση και τη διανομή ειδήσεων με δορυφορικό ή και καλωδιακό τρόπο, μέσω διαδικτυακών πλατφορμών κοινής χρήσης βίντεο καθώς και νέων ή και ήδη εγκατεστημένων εφαρμογών.

Η Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις Αξίες και τη Διαφάνεια Věra Jourová και ο Επίτροπος Εσωτερικής Αγοράς Thierry Breton μίλησαν με τον πρόεδρο και τα μέλη της Ομάδας Ευρωπαϊκών Ρυθμιστών για τις Υπηρεσίες Οπτικοακουστικών Μέσων (ERGA) για να συζητήσουν την εφαρμογή των μέτρων. Κάλεσαν τον φορέα παρακολούθησης των μέσων ενημέρωσης να διασφαλίσει ότι οι κυρώσεις θα εφαρμοστούν «αμέσως» και η ERGA συμφώνησε. Η κύρωση θα ισχύει για την μετάδοση και τη διανομή ειδήσεων μέσω δορυφόρου, καλωδιακής, διαδικτυακών πλατφορμών κοινής χρήσης βίντεο και νέων αλλά και ήδη εγκατεστημένων εφαρμογών.

Ο Γενικός Γραμματέας της EFJ Ricardo Gutiérrez εξέφρασε την έκπληξή του: «Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να θυμόμαστε ότι η ρύθμιση των μέσων ενημέρωσης δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πιστεύουμε ότι η ΕΕ δεν έχει δικαίωμα να χορηγεί ή να αποσύρει άδειες μετάδοσης. Αυτό είναι αποκλειστική αρμοδιότητα των κρατών».

«Δεύτερον, η ολοκληρωτική κατάργηση ενός μέσου ενημέρωσης δεν μου φαίνεται ο καλύτερος τρόπος για την καταπολέμηση της παραπληροφόρησης ή της προπαγάνδας», πρόσθεσε ο Gutiérrez. «Αυτή η πράξη λογοκρισίας μπορεί να έχει εντελώς αντίθετα αποτελέσματα στους πολίτες που παρακολουθούν τα απαγορευμένα μέσα ενημέρωσης. Κατά τη γνώμη μας, είναι πάντα προτιμότερο να αντιμετωπίζουμε την παραπληροφόρηση των προπαγανδιστικών ή δήθεν προπαγανδιστικών μέσων εκθέτοντας τα πραγματικά τους σφάλματα ή την κακή δημοσιογραφία τους, επιδεικνύοντας την έλλειψη οικονομικής ή λειτουργικής τους ανεξαρτησίας, τονίζοντας την αφοσίωση τους στα κυβερνητικά συμφέροντα και την περιφρόνησή τους για το δημόσιο συμφέρον.”

Η ΕΟΔ υπενθυμίζει τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, η οποία αναφέρει ότι η απαγόρευση ενός μέσου ενημέρωσης είναι μια σοβαρή πράξη, που πρέπει να βασίζεται σε στέρεες νομικές βάσεις και αντικειμενικά στοιχεία, για την αποφυγή αυθαιρεσιών. «Η πρόκληση για τις δημοκρατίες είναι να καταπολεμήσουν την παραπληροφόρηση, προφυλάσσοντας παράλληλα την ελευθερία της έκφρασης», είπε ο Gutiérrez.

Η ΕΟΔ προτείνει να προτιμηθούν άλλες στρατηγικές: αύξηση της στήριξης της ανεξάρτητης δημοσιογραφίας, ενίσχυση της ανεξαρτησίας των αιθουσών σύνταξης, ενίσχυση της κοινωνικής θέσης των δημοσιογράφων, προώθηση της δημοσιογραφικής δεοντολογίας μέσω ανεξάρτητων συμβουλίων Τύπου, ενθάρρυνση της πολυφωνίας των μέσων ενημέρωσης, προώθηση της εκπαίδευσης για τον τομέα της ενημέρωσης για όλους, αύξηση της διαφάνειας για όσους βρίσκονται στην εξουσία (την οποία οι ίδιοι δεν προτείνουν ποτέ!).

«Το πραγματικό αντίδοτο στην παραπληροφόρηση δεν είναι η απαγόρευση των μέσων ενημέρωσης, αλλά η προώθηση ενός ζωντανού, πλουραλιστικού, επαγγελματικού, ηθικού και βιώσιμου οικοσυστήματος μέσων ενημέρωσης, εντελώς ανεξάρτητου από αυτούς που βρίσκονται στην εξουσία», είπε ο Gutiérrez.

«Η τακτική της λογοκρισίας ενέχει τον κίνδυνο πιθανών αντιποίνων, όπως είδαμε με την απαγόρευση της Deutsche Welle στη Ρωσία, ως απάντηση στην απαγόρευση του RT στη Γερμανία. Το αποτέλεσμα αυτής της κλιμάκωσης ήταν η αποδυνάμωση της πολυφωνίας των μέσων ενημέρωσης στη Ρωσία. Οι πολίτες έχασαν το δικαίωμα πρόσβασης σε πληροφορίες που μεταδίδει η DW. Αυτό είναι λυπηρό», κατέληξε». 

             ΤΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ