Να παιχτούν τα λογοκριμένα της ΕΡΤ!

Το ΜΕΡΑ25 πήρε την πρωτοβουλία για ένα ψήφισμα κατά της λογοκρισίας στην ΕΡΤ: 

Λογοκριμένες εκπομπές! Aπαγορευμένα τραγούδια! Στοχευμένες απολύσεις!

Τι συμβαίνει τελευταία στο Ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής και περάσαμε πίσω στις εποχές της ΥΕΝΕΔ; Tι συμβαίνει στη Δημόσια Ραδιοτηλεόραση και περάσαμε από το σλόγκαν «το αγαπημένο μου της ΕΡΤ» στην δυστοπία του «κομμένο μου της ΕΡΤ»;

Δεν υπάρχει δημοκρατία χωρίς ενημέρωση. Δεν υπάρχει ενημέρωση χωρίς δημοκρατία.

Η Δημόσια τηλεόραση οφείλει να είναι ανοιχτή, πολυφωνική και κυρίως ελεύθερη.

Εσύ, πολίτη που συντηρείς την ΕΡΤ με τους φόρους σου, δικαιούσαι να δείς αυτά που κάποιοι ιθύνοντες θεωρούν ότι δεν πρέπει να δείς - και να διαμορφώσεις τη δική σου άποψη, όπως αρμόζει σε μια δημοκρατία.

Η λίστα που ακολουθεί δεν είναι πλήρης - είναι απλώς τα πιο πρόσφατα παραδείγματα, μιας επικαιρότητας που είναι ακόμα «ζεστή». Υπόγραψε κι εσύ το αίτημα να βγούν απ’ τα συρτάρια που κλειδώθηκαν.

Κομμένα ρεπορτάζ
ΕΡΤReport (βραβείο Μπότση)
«Ξένιοι και Ξένοι» (με θέμα το προσφυγικό)
«To Πέρασμα - Απο τις εξαρτήσεις στη θεραπεία» (με θέμα την τοξικοεξάρτηση)

Ειδικές Αποστολές
«Ποιός φυλάει τους φύλακες» (με θέμα τα Social Media)
«Αστυνομική βία»

Κομμένες εκπομπές
«Μονόγραμμα» (μετά από 39 χρόνια και ένα βραβείο από την Ακαδημία Αθηνών)
«Roads» του Πάνου Χαρίτου

Κομμένο Ντοκιμαντέρ
«Ικαριώτες πρόσφυγες στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο»

#logokrimena_ert

https://secure.avaaz.org/community_petitions/el/ert_dimosia_tileorasi_na_paihtoyn_ta_logokrimena_tis_ert/?fbclid=IwAR2wtgZCy3YnaRn5hamGX8iP4XbSgnrPIaxLYSK3tr_USB_UNc8FOIDSQOI 

Ερωτήματα προς την ΕΣΠΗΤ από τους "Εργάτες Τύπου"

 

Η διοίκηση της ΕΣΠΗΤ ερωτάται:

  

Αν είναι σε θέση να ενημερώσει τους συναδέλφους για το πόσα από τα μεγάλα μαγαζιά του κλάδου, ενώ έχουν την πλειονότητα του προσωπικού τους σε αναστολή εργασίας, δουλεύουν κανονικότατα, πράγμα που τεκμαίρεται, άλλωστε, από τα έντυπα και ηλεκτρονικά προϊόντα τους. 

Θα συμφωνήσετε, φανταζόμαστε, ότι πρόκειται για καραμπινάτο σύμπτωμα de facto επικύρωσης της κλεπτοκρατίας με κυβερνητική ανοχή (αν όχι παρότρυνση) και ευρωπαϊκό χρήμα. Μπροστά του, το σκάνδαλο της «λίστας Πέτσα» ωχριά.

Η κυβέρνηση, λόγω πανδημίας, επιδοτεί την αναστολή της εργασίας πλείστων επιχειρήσεων με ευρωπαϊκό χρήμα και οι επιχειρηματίες, ως μη όφειλαν –πλην με εγγυημένη κυβερνητική «κατανόηση»–, καταβάλλουν στο «εν αναστολή εργασίας» προσωπικό τους τη διαφορά μέχρι το κανονικό ύψος  των μισθών (στην καλή εκδοχή), προκειμένου να τηλεργάζεται απερίσπαστο, κι ούτε γάτα ούτε ζημιά. Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση ωθεί στην κατάχρηση πλείστους επιχειρηματίες (εκδότες στην περίπτωσή μας), οι οποίοι απολαμβάνουν έτσι μια τρελή μείωση του εργατικού κόστους, τέτοια που ούτε ο εργατοκτόνος νόμος που ετοιμάζει ο Κ. Χατζηδάκης δεν θα τους δώσει. 

Έτσι, καθιστά τους μεν επιχειρηματίες υπόχρεους έναντί της και, ταυτόχρονα, ενόχους κλοπής, τους δε μισθωτούς τους συν-ενόχους, εφόσον «μόνο έτσι επιβιώνουμε, τι να κάνουμε; Γι’ αυτό, τσιμουδιά!». Ιδού τι σημαίνει... πλέρια εμπέδωση του συστήματος της κλεπτοκρατίας, με τη συν-ενοχή ασφαλώς και όσων συνδικαλιστικών ηγεσιών δείχνουν την ίδια «κατανόηση» για τις «μέριμνες βιοτικές» των εργοδοτών.  

Αν ληφθεί υπόψιν ότι ήδη οι επιδημιολόγοι προειδοποιούν για τέταρτο κύμα της πανδημίας μέσα στον Ιούνιο, η υπόθεση έχει ακόμα πολύ ψωμί, ενόσω ετοιμάζεται να σκάσει μπροστά μας η πρεμιέρα του πτωχευτικού, η μεσαιωνική (απο-)ρύθμιση της εργασίας και η φρικώδης κοινωνική μηχανική, που ετοιμάζει η κυβέρνηση Μητσοτάκη υποβάλλοντας το σχέδιό της στην ΕΕ, για να βάλλει στο χέρι (του ΣΕΒ) το χρήμα του Ταμείου Ανάκαμψης.

Οφείλει άμεσα να ερευνήσει και να απαντήσει δημόσια η διοίκηση της ΕΣΠΗΤ, καταγγέλλοντας την κλεπτοκρατία ως προοίμιο των ηθών πρωταρχικής συσσώρευσης που ετοιμάζονται να επιβάλλουν θεσμικά οι πολιτικοί εκπρόσωποι του μεγάλου κεφαλαίου, συντρίβοντας τελειωτικά τις δυνάμεις της εργασίας. Στοιχεία του ίδιου προοιμίου είναι, άλλωστε, οι Φουρθιώτες, η φίμωση της ελευθερίας του Τύπου, το αστυνομικό κράτος, η εξαγορά συνειδήσεων, οι απειλές, ενίοτε οι δολοφονίες συναδέλφων… – για να μην ξεχνιόμαστε. 

 

ergatestypou@gmail.com   ergatestypou.blogspot.com   fb: Εργάτες Τύπου

Ανακοίνωση των "Εργατών Τύπου" για την κατρακύλα της ενημέρωσης και τη λογοκρισία

 

Καθημερινή είναι η κατρακύλα της ενημέρωσης και της επικοινωνίας στη χώρα μας. Όταν φθάνουν βουλευτές με ερώτησή τους να ζητούν «έλεγχο περιεχομένου» για εκπομπή ψυχαγωγικού χαρακτήρα της δημόσιας τηλεόρασης, επειδή… θίχτηκαν από τους στίχους τραγουδιού, αντιλαμβανόμαστε ότι έχουμε φτάσει στο χειρότερο σημείο. Πόσω μάλλον που ο ένας από τους δύο ερωτώντες βουλευτές, ο Δ. Μαρκόπουλος, είναι δημοσιογράφος και έχει θητεύσει σε διευθυντική θέση μεγάλου εντύπου!

Η κατάσταση αυτή δείχνει να μην ανησυχεί τις δημοσιογραφικές ενώσεις. Η ΕΣΠΗΤ, μέλος της οποίας υπήρξε ο κ. Μαρκόπουλος –κοσμούσε μάλιστα ψηφοδέλτιο σε παλαιότερες αρχαιρεσίες–, αλλά και η ΕΣΗΕΑ επιδεικνύουν τόσο χαμηλά αντανακλαστικά που μας γεμίζουν οργή. Είναι δυνατόν να ανεχόμαστε απαίτηση για λογοκρισία σε συναδέλφους εργαζόμενους σε ΜΜΕ και να μην το στηλιτεύουμε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο;

Είναι δυνατόν να αποκρύπτονται ειδήσεις, και μάλιστα από το επίσημο κρατικό πρακτορείο ειδήσεων, και να μην βγαίνουμε «στα κάγκελα», όπως η είδηση ότι η Ελλάδα είναι μεταξύ των χωρών που η κυβέρνηση των ΗΠΑ θεωρεί μη ασφαλή για να ταξιδεύουν οι πολίτες της λόγω covid-19;

Είναι δυνατόν να υποδεχόμαστε με στωικότητα την είδηση ότι η χώρα μας κατατάχθηκε στην 70ή (από την 65η  μια χρονιά πριν) θέση σε ζητήματα ελευθερίας του Τύπου, πίσω από την Κόστα Ρίκα, τη Ναμίμπια και την Γκάνα;

Είναι θλιβερό η 54η επέτειος από την επιβολή της δικτατορίας να βρίσκει τη χώρα μας με τέτοια στοιχεία ανελευθερίας, λογοκρισίας και παρεμπόδισης του δημοσιογραφικού επαγγέλματος, γεγονός που συνιστά απειλή και για τις δημοκρατικές ελευθερίες ολόκληρου του ελληνικού λαού!

 

 

ergatestypou@gmail.com   ergatestypou.blogspot.com   fb: Εργάτες Τύπου

Εργάτες Τύπου: Σκοτώνουν τους δημοσιογράφους όταν κάνουν τη δουλειά τους

 

Σκοτώνουν τους δημοσιογράφους όταν κάνουν τη δουλειά τους

Η οικογένεια των δημοσιογράφων μετρά ένα ακόμα θύμα της τρομοκρατίας του Τύπου. Ο Γιώργος Καραϊβάζ εκτελέστηκε με γκανγκστερικό τρόπο, πράγμα που εγείρει πολλά ερωτήματα. Οι τελευταίες δημοσιογραφικές έρευνές του πιθανόν να ενόχλησαν ισχυρά άτομα του υποκόσμου, μια που στις μέρες μας ο υπόκοσμος έχει άρρηκτους δεσμούς με την εξουσία.

Η επικαιρότητα των τελευταίων χρόνων πλημμυρίζει από κάθε λογής σκάνδαλα που σχεδόν ποτέ δεν βρίσκουν το δρόμο προς τη Δικαιοσύνη. Η «μηδέν ανοχή στην ανομία και το έγκλημα» από κυβερνητικά χείλη έχει περιπέσει σε περιπτώσεις καθημερινής βίας, αστυνομικής καταστολής και αδιανόητες συγκαλύψεις παρανομιών.

Παρ’ όλα αυτά, τα ΜΜΕ σε ρόλο κυβερνητικού εκπροσώπου αποπροσανατολίζουν τον κόσμο, διαστρεβλώνοντας την αλήθεια.

Η δολοφονία του συναδέλφου δίνει το στίγμα της σημερινής πολιτικής κατάστασης στη χώρα, όπου οποιαδήποτε προσπάθεια δημοσιοποίησης στοιχείων που οδηγούν στη διαλεύκανση παράνομων κυκλωμάτων που συνδέονται με το επίσημο κράτος έχει οδυνηρό τέλος.

Η Κατερίνα δεν είναι πια μαζί μας…

 

Πόσο δύσκολο είναι να αποχαιρετήσεις ένα νέο άνθρωπο που έφυγε ξαφνικά και τόσο γρήγορα… Αγωνίστρια και αγαπημένη φίλη η Κατερίνα Παγουλάτου, από την Πάτρα, ήταν παρούσα σε κάθε πεδίο κοινωνικής και πολιτικής δράσης. Φύσει αισιόδοξη, αφοσιώθηκε με αγάπη και πάθος σε οτιδήποτε καταπιάστηκε, αφήνοντας έντονα και ανεξίτηλα το αποτύπωμά της.

Συνδικαλίστρια στην ΕΣΠΗΤ, συντρόφισσα στο Παρατύπως με σημαντική παρουσία και ως εκπρόσωπός του στην ΠΟΕΣΥ και στη συνέχειά τους, στους Εργάτες Τύπου, μαχητική συνοδοιπόρος με την Αντίσταση Πολιτών Δυτικής Ελλάδας. Συνεπής επαγγελματίας ως δημοσιογράφος και μεταφράστρια, η Κατερίνα ήρθε για να μας διδάξει τι θα πει αξιοπρέπεια, σεμνότητα, δυναμισμός αλλά και ευαισθησία μέχρι το τέλος της σύντομης ζωής.

45 χρόνια είναι, πράγματι, πολύ λίγα… Αντίο Κατερίνα μας!

Ανακοίνωση των "Εργατών Τύπου": Το ασφαλιστικό μας σύστημα διαλύεται μέρα με τη μέρα

 

Το ασφαλιστικό μας σύστημα

διαλύεται μέρα με τη μέρα

 

Στα εξ ων συνετέθη συνεχίζει να διαλύεται το ΤΑΙΣΥΤ. Το τμήμα συντάξεων μετακόμισε από το ιδιόκτητο κτίριο του ταμείου επί της Χρήστου Λαδά στην Αχαρνών 29. Δεν ξέρουμε τι σκοπιμότητες εξυπηρετεί αυτή η απόφαση του ΕΦΚΑ, αλλά η αποκοπή μιας κρίσιμης υπηρεσίας από τον κύριο όγκο των υπόλοιπων διευθύνσεων μόνο προβλήματα δημιουργεί στους ασφαλισμένους.

Το πρώτο πρόβλημα που αντιμετώπισαν όσοι ενδιαφερόμενοι αναζήτησαν τη συγκεκριμένη διεύθυνση είναι ότι δεν έχει αναρτηθεί πουθενά το νέο τηλέφωνο! Αλλά η διάλυση έχει και συνέχεια...

Υπάλληλοι του ΤΑΙΣΥΤ παίρνουν μετάθεση σε άλλες υπηρεσίες του ΕΦΚΑ, αφήνοντας ακέφαλα τμήματα που παίζουν κρίσιμο ρόλο. Η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα το άλλοτε κραταιό ΤΑΙΣΥΤ, το ταμείο που χτίστηκε με τις ασφαλιστικές μας εισφορές, είναι πλέον η εικόνα ενός ταμείου-φάντασμα. Μετά την επεισοδιακή ενοποίηση του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ, σήμερα βρίσκεται απορροφημένο στον «ασφαλιστικό κουβά» του ΕΦΚΑ και σταδιακά χάνει κάθε ίχνος αυτόνομης λειτουργίας. Η περίφημη ασφαλιστική ενοποίηση αποδεικνύεται καθημερινά χειροτέρευση των ασφαλιστικών υπηρεσιών, ταλαιπωρία για τον ασφαλισμένο και μείωση των παροχών.

Καταγγέλλουμε αυτή την εσκεμμένη διάλυση του ασφαλιστικού μας συστήματος και ζητάμε από την ΕΣΠΗΤ να πάρει πρωτοβουλίες υπεράσπισης των δικαιωμάτων μας. Οι συνθήκες του λοκντάουν δεν μπορούν να δικαιολογήσουν, από ένα σημείο και μετά, την αδρανοποίηση των συνδικαλιστικών μας εκπροσώπων, ειδικά σε τόσο κρίσιμα ζητήματα.

 

11.11.2020

Εργάτες Τύπου

 

 

ergatestypou@gmail.com   ergatestypou.blogspot.com   fb: Εργάτες Τύπου

ΝΕΑ ΕΡΕΥΝΑ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ

Το Συμβούλιο Ισότητας Φύλων της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων διεξάγει νέα έρευνα προκειμένου να καταγραφούν τα αποτελέσματα και οι επιπτώσεις της παγκόσμιας πανδημίας του covid 19 στις γυναίκες δημοσιογράφους. Η νέα έρευνα έρχεται σε συνέχεια έρευνας που διενεργήθηκε από την Διεθνή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων, η οποία συγκέντρωσε 1308 απαντήσεις από 77 χώρες, εκ των οποίων το 42% ήταν γυναίκες και η οποία κατέγραψε το γεγονός ότι οι γυναίκες δημοσιογράφοι υφίστανται μεγαλύτερο άγχος από τους άντρες συναδέλφους τους. Η ΔΟΔ είχε εκφράσει την ανησυχία της για το γεγονός ότι το υψηλότερο επίπεδο άγχους που βιώνουν οι γυναίκες είχε αντίκτυπο στην ευημερία, την εργασία και την ιδιωτική τους ζωή. Η Ομοσπονδία επεσήμανε ιδίως την επίδραση που είχε το lockdown στην ιδιωτική ζωή των δημοσιογράφων και το άγχος που ενισχύεται από το συνδυασμό των επαγγελματικών καθηκόντων και των ευθυνών φροντίδας που συχνά βαρύνουν τις γυναίκες. Για να δείτε τα αποτελέσματα της σχετικής έρευνας της ΔΟΔ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ Μπορείτε να λάβετε μέρος στη νέα έρευνα έως την Τρίτη 23 Ιουνίου 2020 στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://www.surveymonkey.com/r/XRHKCT9.

Ο Τύπος και οι εργαζόμενοί του σε άμεσο κίνδυνο από το υφιστάμενο καθεστώς στη διανομή Τύπου

Ανακοίνωση των "Εργατών Τύπου"

Ο Τύπος και οι εργαζόμενοί του σε άμεσο κίνδυνο

από το υφιστάμενο καθεστώς στη διανομή Τύπου

Από τον περασμένο Ιανουάριο η Επιτροπή Ανταγωνισμού έχει γνωμοδοτήσει σχετικά με το μονοπώλιο που υφίσταται στη διανομή του Τύπου, αφού λειτουργεί ένα μόνο πρακτορείο διανομής, στο οποίο μεγαλομέτοχος είναι ο Βαγγέλης Μαρινάκης. Η Επιτροπή δέχεται πως «η συμμετοχή ορισμένων μόνο εκδοτικών επιχειρήσεων στο μετοχικό κεφάλαιο και συνεπώς στη διακυβέρνηση του μοναδικού πρακτορείου διανομής Τύπου εξ ορισμού αποδυναμώνει την ανταγωνιστική ουδετερότητα μεταξύ των εκδοτικών εταιρειών». Όπως σημειώνει η Επιτροπή Ανταγωνισμού, αυτό «ενέχει τον κίνδυνο υιοθέτησης από μέρους των τελευταίων εταιρειών πρακτικών αποκλεισμού των ανταγωνιστών τους, η οποία μπορεί να έχει αρνητικό αντίκτυπο και στους πολίτες».

Πριν από λίγες ημέρες, μάλιστα, πραγματοποιήθηκαν έλεγχοι τόσο στο πρακτορείο «Άργος» όσο και σε εκδοτικές επιχειρήσεις που στο μετοχικό τους κεφάλαιο κυριαρχεί ο Μαρινάκης, αναγνωρίζοντας έτσι έμμεσα ότι αυτές οι επιχειρήσεις και το πρακτορείο συνιστούν έναν άτυπο όμιλο.

Ο χώρος του έντυπου Τύπου βοά ότι υφίστανται εκβιασμοί προς εκδότες για την ανατροπή των υφιστάμενων συμφωνιών και την υπογραφή νέων με επαχθέστερους οικονομικούς όρους. Ήδη οι χρηματικές ροές προς τους εκδότες καθορίζονται μονομερώς και η επιβίωση του Τύπου καθίσταται όλο και πιο δύσκολη σε ένα απολύτως μονοπωλιακό καθεστώς διανομής.

Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση, που συνιστά μεγάλο κίνδυνο και για τις όποιες θέσεις εργασίας έχουν απομείνει στον έντυπο Τύπο, αλλά και πλήγμα στην ελευθεροτυπία και το δικαίωμα του ελληνικού λαού στην ενημέρωση, πρέπει να υπάρξει αποφασιστική και δυναμική αντίδραση από τα σωματεία μας, τα οποία οφείλουν να λάβουν πρωτοβουλίες προς αυτήν την κατεύθυνση πριν να είναι αργά. Κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου ειδικά για τον περιοδικό Τύπο, που κινδυνεύει να εξαφανιστεί και από αυτή την αιτία.

Αλλά και κάθε συνάδελφος οφείλει να ευαισθητοποιηθεί, ξεκινώντας από τη δημοσιοποίηση του προβλήματος.

26-5-2020

 

ergatestypou@gmail.com             ergatestypou.blogspot.com          fb: Εργάτες Τύπου

Συμμετρική κρίση, ασύμμετρη βλακεία

Εχει αρχίσει να γίνεται βαρετό, αν όχι ενοχλητικό έως και εξοργιστικό, δεν νομίζετε; Αν είσαι σπίτι και δεν κοιμάσαι, αν δεν είσαι απορροφημένος σε δουλειές ή βυθισμένος σε ένα βιβλίο, αν δεν τηλεργάζεσαι και αν έχεις ανοιχτά για συντροφιά ή ενημέρωση (ή εξημέρωση) το ραδιόφωνο ή την τηλεόραση, κάθε ένα λεπτό θα βομβαρδιστείς από ένα πανομοιότυπο μήνυμα: #menoumespiti. Εντάξει, το εμπεδώσαμε αυτό, αλλά γιατί τόση επιμονή παιδιά στο #menoumespiti, την ώρα που αυτό που σας απασχολεί είναι το πώς #vgainoumeapotospiti;

Οοοοχι, θα τα φάτε όλα τα μηνύματα στη μάπα, μέχρι εξαντλήσεως των αποθεμάτων, τα έχουμε πληρώσει άλλωστε, και τα μηνύματα του γδάρτη και τα μηνύματα του ψάλτη που θα 'λεγε κι η Αφροδίτη. Του γδάρτη λίγο πιο αυστηρά και πατερναλιστικά, του ψάλτη γλυκερά κι αγαπησιάρικα και πολύ σε στιλ #oloimazimporoumeallatipotadenmporoumexoristonskai. Πέφτει και στα καπάκια κείνο το αγαπημένο του Σαββόπουλου, «κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ…», κι αρχίζουν οι συναισθηματικοί εκβιασμοί για τους γιατρούς, τους νοσηλευτές, τους εργαζόμενους στα σούπερ μάρκετ, τους ντελιβεράδες, τους εργαζόμενους στην καθαριότητα κι αναρωτιέσαι τι γίνεται, πού ζούμε, ξυπνήσαμε ξαφνικά στην Κομμούνα του Παρισιού, έξω από τα τείχη των πόλεων και τους τοίχους των σπιτιών δεν υπάρχουν στρατιές από ιούς Covid-19, αλλά τα στρατεύματα του Θιέρσου και των Πρώσων και μέσα οι Κομμουνάροι αφιερώνουν χαρούμενο χρόνο στα παιδιά τους, φροντίζουν αρρώστους, πλένουν σχολαστικά φρούτα, καθαρίζουν δρόμους, φυλάνε τον άγνωστο στρατιώτη, παραδίδουν πίτσες και πιτόγυρα. Κι εκεί που έχεις μπερδευτεί, πέφτει στο τέλος ένα «πολιτική προστασία, ελληνική δημοκρατία, κυβέρνηση», προπαντός αυτό, μην ξεχνιόμαστε, όλα είναι κυβέρνηση, λίγο ψάλτης, λίγο γδάρτης, αλλά μπορεί να είναι και λιντλ, και τζάμπο, και βασιλόπουλος, και μασούτης, και εθνική, και κοσμοτέ, και βόνταφον, πολλοί οι αποστολείς, εκατομμύρια οι αποδέκτες, αλλά ένα είναι το μήνυμα, #καθίστεστααυγάσαςμιαχαράείστεταχειρότεραέπονται.

Τώρα που η φάση εξωραϊσμού της μεγάλης καραντίνας τελειώνει μαζί με την υπομονή των ανθρώπων, των δισεκατομμυρίων που βίωσαν και μαζί και το πρώτο αληθινά παγκόσμιο γεγονός στην ιστορία της ανθρωπότητας σε συνθήκες αλληλοαποκλεισμού, τώρα που ο μήνας του μέλιτος ετοιμάζεται να δώσει τη θέση του στα χρόνια του σκατού, τα φιλανθρωπικά μηνύματα θα τα διαδεχτούν οι σφαλιάρες και το κράτος-πτωχοκομείο θα κάνει έξωση στους περισσότερους προσωρινούς ενοίκους του, καιρός να λογαριαστούμε και με τον δημοφιλέστερο μύθο της πανδημίας: η κρίση είναι συμμετρική. Λοιπόν ψάξτε προσεκτικά όλα τα κείμενα της Ε.Ε., ακούστε τον Σεντένο, τη Λαγκάρντ, την Γκεοργκίεβα, τη Μέρκελ, τη Φον ντερ Λάιεν, τον Μητσοτάκη, ακόμη και τον Αδωνι, όλοι πιπιλάνε ηδονικά την ίδια καραμέλα περί συμμετρικής κρίσης. Με την ίδια ασύμμετρη ανοησία με την οποία πριν από δύο δεκαετίες μάς εισήγαγαν στις θεωρίες για τις ασύμμετρες απειλές της τρομοκρατίας.

Σόρι, παίδες, πού ακριβώς βλέπετε τη συμμετρία; Οχι, ούτε ο Covid-19 είναι ο Κομμουνάρος των ιώσεων που πλήττει τυφλά και ακριβοδίκαια βασιλείς και στρατιώτες, αυτοκράτορες και υποτελείς, νέους και γέρους, πλούσιους και φτωχούς, ισχυρά και αδύναμα έθνη, κομμένη η πλάκα, αυτά δεν υπάρχουν. Το απλούστερο όλων, η αποκάλυψη ότι τα μισά θύματα του ιού στην Ευρώπη είναι υπέργηροι ξεχασμένοι και «αποθηκευμένοι» σε οίκους ευγηρίας, αμφίβολης υγειονομικής φροντίδας αλλά βέβαιης κοινωνικής απομόνωσης, φωτίζει το θανατηφόρο πρόσωπο της πρόνοιας του Καιάδα.

Αλλά αν αυτή η ηλικιακή ασυμμετρία του ιού μάς μπερδεύει γιατί έχει βάση βιολογική, είναι αδύνατο να μας μπερδέψει το κοινωνικό και οικονομικό αποτύπωμα της πανδημίας. Ούτε η οικονομική κρίση που πυροδοτεί ο ιός είναι συμμετρική, ούτε πολύ περισσότερο τα μέτρα και οι πολιτικές αντιμετώπισής της έχουν την παραμικρή συμμετρία. Ρίξτε μια ματιά στις προβλέψεις τού -κατά τα λοιπά αναξιόπιστου και μεροληπτικού ΔΝΤ- και θα καταλάβετε. Αλλο ανεργία 22% (Ελλάδα) και άλλο 6% (Γερμανία). Αλλο χρέος 200% (πάλι Ελλάδα) κι άλλο 60% (πάλι Γερμανία). Αλλο κρατική διάσωση των «εθνικών πρωταθλητών» (π.χ. των αεροπορικών εταιρειών) και άλλο να αφήσεις εκατομμύρια μικρομεσαίες επιχειρήσεις να γίνουν παρανάλωμα της ύφεσης. Αλλο καταρράκτες ρευστότητας για τις επιχειρήσεις κι άλλο αλλαγή όρων εργασίας εις βάρος εκατομμυρίων μισθωτών, μισές δουλειές, μισοί μισθοί, μισές συμβάσεις, καθόλου συμβάσεις, δουλειά χωρίς χώρο εργασίας, χώροι εργασίας χωρίς εργαζόμενους, εργάσιμος χώρος και χρόνος χωρίς διαστάσεις, χωρίς αρχή, μέση και τέλος, η μεγάλη καραντίνα μόλις άρχισε και τα περί συμμετρικής κρίσης είναι μια ασύμμετρη βλακεία των εμπνευστών τους. Ή ποντάρουν στην ασύμμετρη δική μας ανοχή.


ΘΕΩΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΞΙΑ
Ήταν, αλήθεια, θαυμάσια η αλλαγή που είχε φέρει στο Παρίσι η Κομμούνα! Ούτε ίχνος πια από το ακόλαστο Παρίσι της δεύτερης αυτοκρατορίας. Δεν ήταν πια το Παρίσι τόπος συνάντησης για τους Βρετανούς τσιφλικάδες, τους Ιρλανδούς άμπσεντιρς, τους Αμερικάνους πρώην δουλοχτήτες και νεόπλουτους, τους Ρώσους πρώην φεουδάρχες και τους μπογιάρους της Βλαχίας. Δεν εκθέτανε πια πτώματα στα νεκροτομεία για αναγνώριση, δε γίνονταν πια νυχτερινές διαρρήξεις και σταμάτησαν σχεδόν ολότελα οι κλοπές. Για πρώτη φορά από τις μέρες του Φλεβάρη του 1848 οι δρόμοι του Παρισιού ήτανε πάλι πραγματικά ασφαλείς, κι αυτό χωρίς κανενός είδους αστυνομία… Ηταν το Παρίσι που εργαζόταν, που σκεφτόταν, που μαχόταν, που μάτωνε, που αφοσιωμένο όπως ήταν στη δημιουργία μιας νέας κοινωνίας, ξεχνούσε σχεδόν τους κανίβαλους που βρίσκονταν έξω από τις πύλες του, που ακτινοβολούσε μέσα στον ενθουσιασμό της ιστορικής του πρωτοβουλίας.

Καρλ Μάρξ, "Ο Εμφύλιος πόλεμος στη Γαλλία", 1871




https://kibi-blog.blogspot.com/2020/04/blog-post_26.html?fbclid=IwAR1gon9vjPOqsfgInXcurQY4zks8ktQy1q5rTF1V2LqTyvD0ahsHz2CTJNQ

Άρχισε η πείνα στην Ιταλία

Άνθρωποι σε καραντίνα, άφραγκοι, χωρίς εργασία

Οι άνθρωποι στην Ιταλία ζουν κάτω από αυστηρούς κανόνες αποκλεισμού εδώ και 1 μήνα και, με πολλούς να μην έχουν εισόδημα, αρκετοί έχουν ξοδέψει όλες τους τις οικονομίες.

Ενώ η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει να πληρώσει μέρος των μισθών, τα χρήματα ακόμη δεν έχουν δοθεί, αναφέρει δημοσίευμα του BBC.

Η ανταποκρίτρια του βρετανικού Μέσου Jean Mackenzie συνάντησε Ιταλούς που δεν μπορούν πλέον να πληρώσουν ούτε το φαγητό τους στην περίοδο της πανδημίας του κορονοϊού.

«Αυτή τη στιγμή δεν έχω τρόπο να βγάλω λεφτά, όχι» δηλώνει απογοητευμένος ένας άνδρας μέσης ηλικίας.

Για να συμπληρώσει απελπισμένη μια Ιταλίδα που μιλάει από ένα μπαλκόνι:

«Τα παιδιά πεινάνε. Πνιγόμαστε εδώ».

Αρκετοί Ιταλοί που ζουν σε καραντίνα δεν έχουν μπορέσει να εργαστούν εδώ και ένα μήνα.

Την κατάσταση εξηγεί καλύτερα ένας άνδρας που οδηγεί στους άδειους δρόμους της χώρας:

«Μου τηλεφώνησε μια φίλη μου. Έκλαιγε γιατί είχε ξοδέψει όλες τις οικονομίες της.

»Της είχαν μείνει στην τσέπη μόνο 2.50 ευρώ.

»Όταν έκλεισα το τηλέφωνο, αποφασίσαμε να κάνουμε ψώνια και να της τα πάμε».

Ο Tito και ο Domenico αποφάσισαν εθελοντικά να πηγαίνουν φαγητό σε όσους έχουν ανάγκη.

«Όταν είδα τα δάκρυά απελπισίας της να μετατρέπονται σε ελπίδα, αυτό μου έδωσε δύναμη και αποφάσισα να το κάνω» είπε ο πρώτος.

Ο Stefano ζει πουλώντας σπίτια αλλά τώρα δεν μπορεί να θρέψει τα παιδιά του.

«Είναι πολύ σκληρό να ζούμε χωρίς χρήματα, γιατί ποτέ δεν ήμασταν έτσι.

»Η ζωή μας άλλαξε από τη μία μέρα στην άλλη. Όλα άλλαξαν».

«Εργαζόμουν ως καθαρίστρια. Τώρα έχω μείνει χωρίς δουλειά και χωρίς στήριξη.

»Όταν είσαι μητέρα, συμπεριφέρεσαι και λίγο σαν άγριο ζώο.

»Ανησυχείς αν θα μπορείς να βάλεις φαγητό στο τραπέζι» λέει μια γυναίκα, που δέχτηκε τη βοήθεια του Tito.

Η ιδέα να αφήνουν φαγητό σε σημεία του δρόμου για όσους το έχουν ανάγκη ανήκει στην ομάδα «Ένα ουράνιο τόξο σε κάθε δρόμο».

«Αν δεν έχεις πάρε αν έχεις δώσε» είναι το σύνθημά τους, λέει ο Tito.

«Δυστυχώς η κυβέρνηση ενεργεί με καθυστέρηση» λέει η πρώην καθαρίστρια.

«Οι άνθρωποι πρέπει να τρώνε κάθε μέρα. Τα παιδιά πεινάνε».

«Θέλω να έχω μέλλον. Εγώ, τα παιδιά μου, η οικογένειά μου» λέει ο Stefano. «Δεν ξέρω ποιον κόσμο θα τους αφήσω».

Πηγή:

https://www.tribune.gr/world/news/article/656908/archise-i-peina-stin-italia-anthropoi-se-karantina-afragkoi-choris-ergasia.html?fbclid=IwAR1ysj880KxKpeW9ptvcWQImxhJpC4NgQEsGv6AKPTUH8HsoCsJokLcybOc

ΕΡΕΥΝΑ - Καταγραφή των απόψεων της κοινής γνώμης σχετικά με την εξέλιξη τoυ COVID 19